The Majin Foundation

The Majin Foundation ondersteunt personen of organisaties die een project hebben voor mensen met kanker. Vanuit drie pijlers willen we het bestaande aanbod versterken of nieuwe initiatieven helpen groeien.

Network Majin Together for Global Care…
Maak hieronder kennis met initiatieven die The Majin Foundation ondersteunt voor mensen met kanker. En hoe we elkaar versterken zodat mensen de kracht vinden om er opnieuw voor te gaan.

Cancer & Psychologie

Geeft mentale ondersteuning aan kinderen en jongeren

Kanker raakt ook veel dierbaren

“Hoe help ik mama nu ze kanker heeft?”

Van een vijfjarig kind tot een opgroeiende puber – omgaan met een dierbare die kanker heeft, beleeft iedereen anders. Het is de troost die ons bindt in een kanker die keihard uithaalt. In de eerste plaats meedogenloos naar de patiënt. Maar tegelijk raakt die klap ook familie, kinderen en vrienden. En net om hen op te vangen is er Espace Enfants-Ados. Een ruimte in het ziekenhuis waar Stéphanie en Anaïs van Cancer & Psychologie kinderen en jongeren ondersteunen waarbij een dierbare getroffen is door een ernstige ziekte.

Cancer & Psychologie heeft twee pijlers: een ruimte voor kinderen en volwassenen in het Sint-Elisabeth ziekenhuis van Namen ( = Espace Enfants-Ados) en Espace Papillon in de privépraktijk van de organisatie. Beide vullen elkaar mooi aan. In Espace Papillon nemen rouwende kinderen of volwassenen deel aan 1 op 1-sessies om nadien het traject te besluiten in gestructureerde groepssessies. In het ziekenhuis is Espace Enfants-Ados een open ruimte en voel je dat de medische zorg niet losstaat van de mentale ondersteuning. The Majin Foundation is op bezoek in Espace Enfants-Ados om samen de krachten te bundelen.

“In het ziekenhuis is Espace Enfants-Ados een open ruimte en voel je dat de medische zorg niet losstaat van de mentale ondersteuning”

Het is iets na 13 uur woensdagnamiddag

Psychologen Stéphanie en Anaïs stappen de ontspanningsruimte binnen op de oncologische en gastroafdeling. Een drankautomaat wordt bedekt met een wit laken. Ze openen een kast met speelmateriaal. Er wordt een kinderhoekje gemaakt met spelmateriaal. Er is een tafel om wat te praten. Of te tekenen. Schilderen kan ook. Vanaf half twee zijn kinderen of adolescenten hier welkom die een dierbare kennen, getroffen door kanker of een ernstige ziekte. En mentaal even het spoor bijster is.

“Bonjour docteur Henry”

“Tout va bien, on se tien au courant”, zegt Stéphanie. Dat is schering en inslag in het open huis. Het is een komen en gaan van betrokkenen: in de eerste plaats kinderen en familieleden, maar ook artsen, verpleegsters, sociale assistenten, … Iedereen is welkom. “De gesprekken zijn soms emotioneel zwaar en heftig. Gelukkig kan een lach af en toe het leed verzachten. Maar het is altijd sereen en met respect dat we kinderen of volwassenen ontvangen”, zegt Anaïs.

Niets is hier gepland. Het is zoals een open huis.

“Zij weten dat we er zijn voor hen. Sommige komen hier 1 à 2 keer, anderen wel 100 keer. De ene voor 5 minuutjes, de andere is hier de hele namiddag. Iemand zegt veel, de andere zegt niets. Het is allemaal veelzeggend en vooral veelbetekenend voor ons. Het verwerken van slecht nieuws doet iedereen op zijn eigen manier. Het is een fase waar je door moet. Keihard. Maar je weet: het leven gaat door”, zegt Stéphanie.

Over koetjes en kalfjes maar de realiteit is bitterhard

“SALUT LOU-ANNE! BIENVENU!”

Kinderen, jongeren, ouders, grootouders, vrienden, … ook zij worden wakker in een andere wereld zodra ze het nieuws horen van een dierbare die kanker heeft. Waar halen we onze motivatie? “Uit de intensiteit van de gesprekken. Het besef dat het leven van de dichte familie of vriend ook weer op de rails moet komen. Ooit hadden we hier een moeder die haar man verloren was. Pas een jaar na zijn overlijden is ze ons komen opzoeken. Nu het eindelijk beter ging met de kinderen heeft zij haar krak gekregen. Ze was zo bezig met het welzijn van de kinderen dat ze er zelf onderdoor is gegaan”, zegt Anaïs.

“ONZICHTBAAR VERDRIET. DAT WE PROBEREN
ZICHTBAAR TE MAKEN DOOR FYSIEK AANWEZIG TE ZIJN IN HET ZIEKENHUIS.”

Lou-Anne stapt Espace Ados-Enfant binnen. Ze is 18 jaar en leerde Cancer & Psychologie  kennen toen haar mama getroffen werd door borstkanker. “Een eerste bezoek bij Cancer & Psychologie was met m’n vader en m’n twee jaar oudere zus. In het begin voelde dit wat raar aan. Ik had geen verwachtingen.” Intussen is het 8 maanden geleden dat Lou-Anne haar mama verloor. Ze praat snel en in een voor haar vertrouwde jongerentaal. Ze praat over de koffiemachine van beneden, over de school en blikt terug naar de allesbehalve rooskleurige examenperiode van vorig jaar.

“Nu kom ik hier vaak alleen”, gaat Lou-Anne verder. “Ik spring eens binnen. Het is fijn te weten dat er iemand is. Iemand die op de hoogte is van je situatie. Ik kom hier soms nerveus binnen. En ga ontspannen buiten. Ze hebben me mee de kracht doen vinden om er opnieuw voor te gaan. Hoe hard het ook is: op een bepaald moment besef je dat je leven verder gaat.”

Beide psychologen zijn goed op elkaar ingespeeld. Soms zitten hier broer en zus samen en worden er dingen gezegd die de andere niet wist. Stéphanie: “Aan 1 blik hebben we dan voldoende om te begrijpen wat er gaande is. Dan neemt Anais iemand apart en ga ik verder. Het is goed dat we met twee zijn.”

“Net omdat we hier in het ziekenhuis zitten voelen ook artsen en verpleegkundigen de waarde van ons werk. Een ernstige ziekte brengt niet enkel een ravage teweeg in het lichaam van de patiënt, het laat ook veel tekenen van angst en vragen na in de hoofden van de naasten. Onzichtbaar verdriet. Dat we proberen zichtbaar te maken door fysiek aanwezig te zijn in het ziekenhuis”, besluit Stéphanie.

Samenwerking Majin Foundation

Jonge mensen zoals Lou-Anne zijn er wekelijks. Ze krijgen een onverwachte klap die emotioneel hard aankomt. Ze voelen zich gesterkt door de gesprekken en staan beetje bij beetje opnieuw recht om er opnieuw voor te gaan.  Toch bleek dat niet voldoende om te kunnen blijven rekenen op ondersteuning. Toen Cancer & Psychologie in 2015 door bezuinigingen abrupt de financiële steun verloor was het voortbestaan hoogst onzeker. Doodzonde. In de eerste plaats voor de jongeren en de kinderen maar er dreigde vooral veel expertise te verdwijnen.

 

Zo komt Paul Olivier, coördinator van Cancer & Psychologie, in contact met The Majin Foundation. “Beide organisaties zijn gebouwd uit eenzelfde DNA. Allebei willen we mensen met kanker ondersteunen”, vertelt Paul. “Het is onze gezamenlijke drijfveer om over heel België aanwezig te zijn. En dus de gespecialiseerde dienstverlening van Cancer & Psychologie ook maatschappelijk te verankeren. Dat is het kloppende hart van onze samenwerking.” Voor Paul is het bovendien erg waardevol om met een organisatie te werken die over de taalgemeenschappen heen denkt en werkt. “Eerlijk? Ik voel een sterke symbiose tussen ons.”

Steun in de rug

Cancer & Psychologie en The Majin Foundation zullen op verschillende manieren de krachten bundelen. Laurence Femont, managing director bij The Majin Foundation verduidelijkt: “Op korte termijn is het noodzakelijk om de werking van Espace Enfants-Ados te verzekeren en te ondersteunen. Hierdoor krijgt Cancer & Psychologie wat ademruimte om op zoek te gaan naar stabiele financiële partners terwijl hun activiteiten intussen niet stilvallen.”

Delen van kennis en opleiding

Een tweede aspect waarin geïnvesteerd wordt, is het delen van kennis. “En dan vooral de gespecialiseerde kennis aanwezig bij de psychologen. Die willen we graag doorgeven aan anderen. Zodat de specifieke aanpak en savoir-faire van Cancer & Psychologie kan voortleven”, zegt Laurence.